Mexikaans kerstfeest...

De titel zegt het al een beetje.,. De kinderen en ik hebben de griep en Suus had er een oorontsteking bij, maar was eigenlijk nog het fitste van allemaal. Nu maar hopen dat Tijn gezond blijft, of in ieder geval tot we thuis zijn...

Sleeen

Ons slee avontuur:

-15 °C

Gisteren nacht was het hier bitter koud, zo'n -15°C. Er was niet super veel sneeuw gevallen, maar net genoeg om een beetje met de sleetjes op een heuvel te rommelen en 's middags ben ik nog wel naar Heiligenberg gereden of daar de langlaufloipe gespoord was. Helaas was daar nog niet genoeg sneeuw voor, maar net genoeg om een paar rondjes om het sportveld te skieen.

De kinderen hebben natuurlijk de grootste pret! En het grappige is, dat Fabian normaal het voorzichtige type is en Suus de durfal, maar met sleeen is het de omgekeerde wereld en zit Suus steeds te roepen dat het te hard gaat.

Vandaag ligt de temperatuur iets boven nul, maar is er nog wel een portie sneeuw bijgevallen. De kinderen hebben de sleetjes mee naar school.

Op mijn viltblog: http://filz10a.blogspot.com/ kunnen jullie het resultaat zien van mijn eerste viltworshop. Best leuk geworden, zeker omdat het allemaal mensen waren die nog nooit gevilt hadden!

"Mandarijntje-appelsap"

Vanochtend konden we niet echt uit bed komen, maar de kinderen, zoals altijd in het weekend, wel. Na even op hun kamer te hebben gespeeld, ging Fabian naar beneden om de tafel te dekken en de poezen te voeren. Nou staat het poezenvoer in het gootsteenkastje en ergens helemaal achter in het kastje staat de sappers (Die we al jaren niet meer gebruikt hebben.)

Fabian heeft deze dus gepakt, heeft hem aangesloten, Een stuk of 12! Mandarijnen en Sinaasappels doorgesneden, een bekertje onder het tuutje gezet en is begonnen te persen. Hoe hij erbij komt?!?!? Papa en mama waren wat minder blij. Maar Suus wilde nog wel een bekertje "mandarijntje-appelsap"

We zitten er trouwens ook weer lekker warmpjes bij. Met een nieuwe CV.  Het is mij nog nooit overkomen dat een installateur uiteindelijk op minder uitkomt dan begroot!

En een nieuwe koelkast hebben we ook. Nu is de melk ineens echt koud als hij uit de koelkast komt.

Maandag geef ik mijn eerste naaldviltworkshop. Er hebben zich tot nu toe 3 proefkonijnen aangemeld. Als het een succes is, wil ik de workshop ook een keer op een avond, of verdeeld over 2 avonden gaan geven. Het resultaat zal ik wel op de blog zetten!

Sneeuwballengevecht!

Jaja, we hebben vandaag de eerste sneeuwbalslacht achter de rug. Vanmiddag is de regen ineens over gegaan in (erg erg erg natte) sneeuw die zowaar nog een beetje bleef liggen. Toen we uit het turnen kwamen, konden we sneeuwballen gooien.

Wie weet of er vannacht nog meer valt en of het dan blijft liggen....

Fabian is er klaar voor !

 

Fabian is er klaar voor, nu de sneeuw nog ......... :)

Ski's, hout en nog meer ski's

Na wat verkoudheden en buikpijntjes zijn we weer allemaal aan de beterende hand. Alleen nog wat gekuch hier en wat gekuch daar...

Vorige week hebben we een komplete sikuitrusting voor Fabian gekocht. Voor mij hebben we skischoenen en een langlaufuitrusting gekocht. Zaterdag maar weer naar de skibasar om een paar skis bij de schoenen te kopen en voor Martijn een langlaufuitrusting. Laat de sneeuw nu maar komen!

Verder hebben we vorige week brandhout geleverd gekregen. Een dag sjouwen later lag het netjes op twee stapels: 1 achter het huis en 1 naast de voordeur

We hebben ook gewandeld in een Bos bij Heiligenberg waar je je as kunt laten begraven bij een boom. Het uitzicht is fantastisch, alleen het weer was niet zo mooi...

Het ligt aan haar temparament

Nou, gisteren met Suus naar de oogarts geweest en Suus kan heel goed zien! Het ligt dus niet aan haar ogen dat ze voortdurend ergens tegen aan loopt of struikelt. Het ging de afgelopen paar weken eigenlijk ook al een beetje beter. Ook is ze dinsdag weer naar school geweest. Ze hoest nog wel, maar is verder okee.

Ina heeft de afgelopen week bij ons gelogeerd en dat was erg gezellig. Een week vliegt dan voorbij... Maar we hebben zaterdag heerlijk in Ravensburg (stad van de boeken en spelletjes) gewinkeld.

Hier wordt al hard naar kerst toegeleefd. Sinterklaas wordt niet uitgebreid gevierd. Wel wordt veel aandacht aan de adventstijd besteed. Ik ga dan zo ook maar eens vlijtig aan de adventskalender naaien!

Suusje...

Nou, Suus heeft weer een bronchitis te pakken... Volgens de kinderarts was het vrijdag een lichte, maar ze klonk gisteren toch wel behoorlijk benauwd. Vanochtend lijkt het weer wat beter, maar het verjaardagsfeestje van vanmiddag moeten we maar even overslaan.

Gisteren heb ik heerlijk gewinkeld met.... FABIAN! We waren al om 10 uur in de stad en hij heeft het goed volgehouden tot half 2. Toen was het wel een beetje op. Maar erg gezellig hoor! Onze grote missie was Langlauf ski's voor mij en Martijn kopen, maar Fabian kan niet wachten zelf ook te skien. Op de skibasar hadden ze helaas geen passende (langlauf)ski's maar we hebben al wel een paar skischoenen voor Faab gekocht...

Volgende week, of de week erna maar vroeg naar de skibasar (2e hands ski's etc) En nou nog de sneeuw!

Martijn moest met Suusje thuis blijven. Goed excuus om het kopen van een "leeshulp" nog even uit te stellen ;)  (Waag het niet een lees *B*R*I*L* te noemen in zijn bijzijn.

Op mijn viltblog staan nog een paar fotootjes van wat viltwerk

Hier nog een paar mooie herfstkleuren:

Rozenbottels in de tuin

  Boom in de straat. Het mooiste is er helaas hier alweer vanaf...

Herfstige sierkers in de tuin.

Wie het weet mag het zeggen...

Wat is:

"cheure overflakje"

Niet hier onder spieken! We zaten net op Arte naar een dokumentaire te kijken over een museum spoorlijntje in Nederland. tussen Zuid-Holland en Zeeland

Okee ik zal het verklappen.

De duitse omroeper bedoelde Goeree Overflakkee

En nee, het was leuk om te zien, maar heimwee kregen we er niet van!

Mooie herfstdag

Vandaag was 't een mooie herftdag in het zuiden van Duitsland, hier 2 mooie filmpjes van vandaag:

Fabian vertelt over zijn treinreis van vorig weekend. Mijn ouders waren bij ons op bezoek en we zijn naar Ravensburg gegaan, daar waar alle spelletjes vandaan komen:

Suuz trappelt lekker op haar loopfietsje:

De bomen lieten hun prachtigste herftskleuren zien, daar zal morgen wel een einde aan komen, de regen & wind die nu in NL is, krijgen wij dan. Jammer genoeg was het vandaag heiig, zodat de Alpen en de Bodensee niet te zien waren, maar verder was 't een prachtige herfstdag !

keuze!

Nou, we hebben een beslissing genomen. Fabian gaat meedoen aan het voorschool programma en we geven hem op voor de basisschool. Mocht dan aan het eind van het jaar blijken dat hij er toch nog niet klaar genoeg voor is, dan kunnen we altijd nog zeggen dat hij nog een jaartje kleuterd. (Mits er nog plaatsen over zijn in de waldkindergarten ;))


Hij is er zelf helemaal blij mee. Hij vroeg ook regelmatig of hij nou even oud was als het meisje dat altijd met ons meerijdt. Zij is net 2 maanden ouder dan Fabian en MOET dus naar school.


Ik heb wel al een paar keer de opmerking gekregen: WAT, je doet hem al met VIJF naar school!!! Nou... dan heb ik wel het idee dat ik onze keuze moet verantwoorden. Was hij een weekje eerder geboren, was het doodnormaal geweest...


Suus d'r tandjes zijn inmiddels een beetje grijs geworden. Volgens de tandarts een teken dat ze afgestorven/afgebroken zijn, maar gelukkig zitten ze er nog in en kan ze weer bijna alles eten. Alleen met appels en wortels etc. maken we nog reepjes, zodat ze het met haar kiezen af kan bijten.


En wat het bestuur betreft, we hebben er een hele competente persoon bij gekregen. Iemand die van wanten weet, omdat hij al jaren in de lokale politiek actief is. Zeker een aanwinst voor de Waldkindergarten!


En dan hebben we ook nog een verrassing in petto voor de kinderen. Opa en Oma komen vanmiddag hier naartoe. De kinderen weten van niks. Ben benieuwd wat ze ervan vinden ;)))))

Glim!

Met gepaste trots wil ik even reclame maken voor de website van broer Sven.

www.photosven.com

Mijn eerste echte HTML bouwsel. Nog niet helemaal af, maar wel online!

Laten jullie even weten wat jullie ervan vinden? Positief, maar ook graag de minpuntjes. Wil er graag van leren. Je kunt een mailtje sturen of hier onder, via reacties een berichtje achterlaten.

O ja, en ik ben nog op zoek naar wat meer ervaring. Wil je ook een website, kun je me altijd vragen.

Wackelzahn vervolg...

Nou, had ik me er net bij neergelegd dat Fabian nog 2 jaar mag kleuteren. Heeft hij de afgelopen weken steeds meer interesse in letters en cijfers. Na dit gemeld te hebben aan de juffen, spraken zij ook hun twijfel uit of Fabian niet volgend jaar al naar school mag... Nou?!?!? Hij is erg slim, maar sociaal af en toe een beetje onhandig. Hij wordt snel fysiek als hem iets niet zint. Hij vindt ook de meeste aansluiting bij de vor-schul- kinder, maar voelt zich vaak een beetje buitengesloten, omdat er met hun aparte dingen ondernomen worden, waar de kleineren niet aan mee mogen doen. Alleen kleurt hij nog niet zo goed, maar dat zou ook eraan kunnen liggen dat hij twee talig opgroeit en hij het gewoon niet leuk vind.

Moeilijk moeilijk. Als hij wel in het vorschul-programma wordt opgenomen, kunnen we altijd nog zeggen dat hij nog een jaartje mag kleuteren, maar dan heeft hij volgend jaar niet zoveel uitdagingen meer. En zijn vriendje, die ook meedoet, gaat zeker naar de basisschool... Lastig hoor! Maar goed, de juffen gaan hem nog eens observeren, om uit te zoeken waar zijn sociale zwaktes liggen en kijken hoe ver het echt met zijn ontwikkeling staat.

Misschien probeert zijn wackelzahn ons wel te vertellen dat hij al een stukje verder is. (of is dat erg atroposofisch?!?!?)

Wordt vervolgd!

"Wackelzahn"

Jaaaaaaaaaaaaaaaaaaa,

Vanochtend heeft de gehele familie de tandarts bezocht en ..... Fabian heeft z'n eerste "Wackelzahn" of te wel een wiebeltand !!! Vol trots heeft hij dit nieuws aan iedereen door verteld.

Wat wordt 't al een grote vent !

Fabian's verjaardagsfeest

Woensdagmiddag hebben we Fabian's verjaardag gevierd met 11 andere kindjes (allemaal van Fabian's kindergarten). Die dag was 't ook nog eens heerlijk weer met strakke blauwe hemel en 25+ graden; een extra cadeautje !

We hadden een zogenaamde "Grillhuette" gereserveerd. Een boshut met daarbij een overdekte BBQ. De normaalste zaak hier in Zuid Duitsland. Zie de link voor de locatie van deze hut.


View Larger Map

Eerst hebben we taart gegeten en gedronken, daarna werd er volop gespeeld en gerend. Ter afsluiting hebben we worstjes & broodjes gegeten. Fabian die normaal een paar worsten naar binnen werkt (van wie zou hij dat toch hebben) heeft maar een half worstje gegeten. Zo onder de indruk was hij van zijn eigen feest.

Hier is het filmpje van de touwtrek wedstrijd (meisjes tegen de jongens):



Op de achtergrond hoor je het vuurtje knisperen.

Hij moest nog wel wat eten voor hij ging slapen (goh) ....... maar Fabian heeft erg genoten van zijn feest en sliep daarna ook als een os.

Er was er 1 jarig deel 2!

Gisteren was Fabian jarig. Hieperdepiep! Hoera!

We hadden de wekker iets vroeger gezet, maar dat bleek erg overbodig!

Hij heeft van ons en Opa en Oma een Lego treinbaan gekregen.

Dat was net wat hij wilde hebben, hahaha.

Gelukkig naar, want het kwam niet op zijn verlanglijstje voor. Wel vroeg hij voortdurend om een skateboard, maar dat vinden we nog een beetje gevaarlijk. (ons huis ligt een beetje op een heuvel!)

Ook alle anderen die een kadootje hebben gestuurd.... Bedankt! (Liesbeth, het Steinzeit boek is al meerdere keren van voor tot achter doorgenomen!)

Op school was het ook feest en heeft hij piratenmuffins getrakteerd.

Nu ruikt het huis alweer lekker, naar Piratentaart voor het feest van vanmiddag. We gaan lekker grillen in het bos met 10 kleine kleutertjes... Foto's volgen.

Suzanne is jarig !!!!!

Ja, onze meid is vandaag 3 jaar geworden ! Ze heeft vele mooie cadeaus gekregen, en daarbij een heel mooi poppenhuis:

Suzanne wil graag iedereen bedanken voor de mooie cadeaus die ze heeft gekregen !

Tschussy !

oh... uhhhhhhh?!?!?

Twee weken geleden ben ik 3e bestuurslid van de Waldkindergarten geworden. Tijdens die vergadering had ik al een aantal taken op mij genomen en nou dacht ik eersgisteren bij iemand langs te gaan om de administratie van de kindjes over te nemen, maar het bestuurslid zei doodleuk: Dan heb je hier alles en dit en dit en dit en dat moet je ook nog doen. Ik stop er per direkt mee! Oja, kun je websites maken? De website staat namelijk op mijn naam, die ga ik wissen. Uhhhhhh!

Nou, daar sta je dan als nieuwbakken, totaal onervaren bestuurslid (in een taal die niet je eigen is) met een partij onafgemaakte dingen en een BERG werk... Na een slapeloze nacht ben ik er gelukkig achter gekomen dat niemand, zelfs niet de juffen, ergens vanaf wisten en iedereen geschokt was over de loop van zaken. Lichtpuntje in de zaak is, dat het 2e bestuurslid erg competent is (al is hij er nog maar een jaar bij...) en ik niet verantwoordelijk ben voor de financiele zaken.

Eergisteren is onze Suus ook nog op haar mond gevallen, waardoor haar twee voortanden naar achteren zijn geschoven. Na een middag Tandartsen en kinderarts (ze had waarschijnlijk ook een lichte hersenschudding) en de volgende ochtend nogmaals een tandartsbezoek is de conclusie dat het best wel eens gebroken kan zijn en een van haar tanden zou er nog uit kunnen vallen. Hmmm... Voorlopig zit ze aan het zachte voedsel in babystukjes.

En ik kon al weer veel meer hebben en voelde me weer steviger in mijn schoenen staan, maar na twee dagen als deze... ben ik wel weer enigzins van slag.

Mama staakt!

Van't weekend was ik een beetje ziekig en hoewel het gisteren beter leek te gaan, ben ik vanochtend toch weer mijn bed in gedoken. Nu wilde ik het vanmiddag lekker rustig aan doen en na het opruimen van de keuken nog even de kadoos (racebaan en trampoline) in de kinderkamer zetten, en daarna met de kinderen lekker aan de tafel een beetje freubelen, kleuren, plakken, maar de kinderen weigerden mee te helpen opruimen.

Toen heb ik Fabian nog een kans gegeven door hem naar boven te sturen en twee kartonnen dozen, die al maanden onder zijn bed liggen, naar beneden te brengen. Hij ging naar boven, Suus erachter aan en daar spelen ze nu al een half uur piraatje.

Laat ze nog maar lekker even muiten, kan ik nog even staken... kopje thee... boekje lezen....blogje schrijven...

't is wel wennen ;))))

Suus gaat sinds vorige week naar de Waldkindergarten. Ze heeft tot nu toe alleen gistern niet gebrult bij het wegbrengen, maar ze heeft het toch heel erg naar haar zin. Lekker in het bos ravotten. Ze komt wel elke dag redelijk moe naar huis!

En ik GENIET van de vrijheid die ik nu 's ochtend heb!

Suus zit ook op het randje van wel of geen middagslaap en dat is lastig. Ze heeft het op het moment eigenlijk heel hard nodig, maar ze wil af en toe ECHT NIET meer.

Fabian is ook weer helemaal blij in het bos met al zijn vriendjes! Eergisteren zaten we buiten te eten, toen hij er ineens uitfloepte: Wat is het hier fijn om te wonen!

Nou hebben wij het er met enige regelmaat over hoe heerlijk het is om hier te mogen wonen en hoe mooi het bos, het uitzicht over de bodensee, wat fijn dat je op zaterdag normaal boodschappen kunt doen, etc etc etc. We genieten.

De herfst probeerd er hier en daar al een beetje door te prikken. We hadden afgelopen week een paar ochtenden rond de 10 graden. Na een paar weken van 25-30 graden is dat wel even wennen. 's middags is het dan wel weer heel aangenaam warm.

Van de pruimenboom zijn toch nog genoeg goede pruimen af gekomen om zo'n 15 potjes Jam te maken. Dus aan Pruimenjam hier geen gebrek!

Hij komt er weer aan!



Doen jullie ook mee?


Reuzenwespen

Als je overdag bij ons in de slaapkamer staat, de ramen dicht, kun je ze al horen. Het klinkt alsof er ver weg iemand zijn gras aan het maaien is. Als we in de badkamer het licht 's aonds aan doen en het raam open laten staan, komt er bijna standaard een naar binnen brommen.

Ze zien er behoorlijk angstaanjagend uit en klinken nog erger. Het aller ergste is, we hebben een nest onder de dakpannen naast ons slaaplamerraam.

Youtube filmpje

Ik heb het over de Hoornaar. Deze reuzenwespen zijn zo'n 4 cm lang en leven net als bijen in een volk. Ze zijn net zo gevaarlijk als een gewone wesp, maar eigenlijk minder lastig. Ze leven van andere insekten en komen niet op zoettigheid af. Alleen kunnen we het slaapkamer raam niet meer openen en het badkamer raam zit ook in de gevarenzone.

Het probleem is dat ze het nest niet zomaar mogen opruimen, want het is een beschermde diersoort. Dus tenzij we nog een imker vinden die het volk kan verhuizen, zullen we het tot de eerste nachtvorst moeten uitzingen. Gelukkig maken ze nooit twee jaar achterelkaar een nest op dezelfde plek.

Is er een blij weer thuis te zijn!

Ons kleine grote menneke is reuze blij weer thuis te zijn! Hij had zowaar heimwee! Gelukkig voelde hij zich al iets beter toen hem van het hart was dat hij zich druk maakte dat hij geen Engels sprak... Nu hebben we al een hele week een stuiterend en hyper blij ventje in huis.

De laatste tijd wordt hij ook zo groot. Wil helpen de tafel dekken en niemand buiten papa en mama mogen zijn blootje zien... Maar vandaag rende hij weer poedel naakt door de tuin en zo de straat op, dus echt schamen doet hij zich gelukkig nog niet.

Over twee weken gaat Suus al kleuteren! Ben benieuwd hoe ze het zal vinden. Voor de vakantie vond ze het ineens eng om samen met Fabian ergens te blijven spelen, terwijl ze al een aantal keer heerlijk bij anderen heeft gespeeld.

Ze kan de laatste tijd ook heerlijk driftig worden en zette het tijdens de vakantie al een paar keer op een brullen voordat we überhaubt gezegd hadden of iets wel of niet mocht. Ze zal wel denken; laat ik het maar meteen op een brullen zetten, dan mag het vast wat ik wil! Dat brullen en krijsen werkt ook als een rode lap op Fabian. Lekker zusje pesten...

Helaas is onze pruimen boom, die doorbuigt van de dikke pruimen, volledig aangestast door de pruimenmot. Aan de buitenkant van de heerlijk uitziende pruim zit dan een piep klein 'gaatje' en binnen bij de pit zit een klein wit wormpje; de rups.

Weer thuis

Gezond & gebruind (uhum) weer thuis, hier wat impressies van de laatste weken:
NL: Efteling, Botenpad, Bjorn&Hetty's nieuwe stulp, Meet&Greet feestje
UK: Lowestoft & Brighton

de fotootjes

de kindjes vliegen uit!

We hebben een nestje zwarte roodstaarten onder de daknok. Vanochtend zijn ze voor het eerst uitgevlogen, tot groot genoegen, of is het ergernis, van de poezen. Ze liggen beiden buiten op de loer en er wordt druk 'gemekkerd'.

Duimen dat ze er geen te pakken krijgen!

Website

de Waldkindergarten heeft een nieuwe website.

Verder heeft Suus de uitslagen van haar bloedonderzoeken gehad en ze is niet allergisch. Wel heeft ze nog lichte tekenen van een ontsteking. Ze rochelt en reutelt weer/nog steeds zoals ze de hele winter gedaan heeft. Als ze na de vakantie nog reutelt moeten we naar Ravensburg, naar een speciale kinderlongarts. Afwachten dan maar, of de zeelucht verbetering brengt. Hier zweren ze erbij!

FEEST!

Zoals gewoonlijk heb ik me weer veel te druk gemaakt! Het feest was super relaxed en echt heel gezellig allemaal. Veel kinderen kwamen een bal vilten en de meesten lukten aardig. Er was een smid, een touwslager, koek en drank, koetscherit, poppenkast, een soort speurtocht en pijl en boog schieten. Vooral bij dat laatste was Fabian niet weg te slaan en hij heeft het weet ik hoeveel keer geprobeerd!

Foto's volgen

Feestavond

Gisteren avond was de officiele feestavond van de Waldkindergarten. Na een welkomswoordje van het bestuur en een véél te lang welkomswoord van de burgermeester, mochten de kindjes vier liedjes zingen. Bij het laatste stuk bleef Fabian maar gapen hihihi! Het was ook al bijna 9 uur! We kregen ook een textblad en Fabian zong toch echt al heel de week iets héél anders!

Vanmiddag is het grote familiefeest bij de hut boven en dan mag ik ook met de kinderen gaan ballen vilten. Ben erg benieuwd hoe dat gaat lopen.

Fabian zeurt al heel de ochtend dat hij NU naar school wil!

Nachtelijk kleuterschoolavontuur

Fabian werd vrijdag om 8 uur in het bos verwacht. Ze moesten brood meenemen en ze zouden op wildzwijnenjacht gaan voor het vlees. Om 22.15 mocht ik hem weer komen halen. WHAT! Ja, want de vuurvliegjes kwamen pas om half 10.

Nou vooruit dan maar. Nou, het was me een spektakel. Het wildzwijn was een grote zak met knakworstjes die in een pan boven het vuur werden opgewarmd. Alle kinderen waren als Robin Hood verkleed, met pijl en boog en een heuse pijlenkoker. En in Vietnam heb ik een enkele verdwaalde vuurvlieg gezien.... hier vlogen er duizenden. Het was echt heel bijzonder en Fabian vond het allemaal geweldig.

Hij was uiteraard bek af en heeft de volgende dag zowaar uitgeslapen!

Dan heb ik nog een HEEEELE GEKKE foto van Suus gemaakt. Ze ziet er niet uit als normaal, maar hij is erg komisch!

Uhhhhh!

Het volgende gesprekje heeft letterlijk (zij het op zijn Duits) zo plaatsgevonden!

Daniel (voor de duizenste keer): Waarom?
Ik: Daniel, nou is het uit met waarom.
D: Waarom is het uit met Waarom?
Ik: Omdat je heel de tijd maar waarom vraagt.
D: Waarom vraag ik heel de tijd waarom?

?!?!?!?!?!?!?!?!?!?

Vilten.

Ik zet hiet nog een keer het linkje naar mijn viltblog. Voor diegene die het leuk vinden te zien wat ik allemaal maak.

Het is wel in het Duits, maar denk dat de plaatjes al genoeg zeggen.

K.k.k.KOUD!

Het kan hier aan de Bodensee iets vaker lekker weer zijn, de temperatuursverschillen lopen ook wat meer uiteen. Vorige week hadden we temperaturen van 28+, nu al drie dagen nauwelijks 15 graden. Als de schoorsteen niet nodig geveegd moest worden, had ik lekker even de kachel aangestoken! Tegen het weekend is het weer 28 graden!

Suus is weer bijna helemaal de oude! Ze springt weer op het springkussen, zingt aan de lopende band liedjes en slaapt tussen de middag nog maar kort. Ze is nog wel snel moe. Gisteren middag zijn we naar de Familientreff geweest en na ruim een uur zijn we weer naar huis gegaan. Dat was wel weer genoeg en ze wilde naar huis gedragen worden. We bouwen het maar even langsaam weer op.

Grote crisis, kleine crisis!

De crisis met Suus hebben we achter ons. Donderdag avond bood zich echter al weer het volgende crisisje.... Muis had een gat in haar pels. Het zag eruit als een abces dat open was gegaan. Vrijdag naar de dierenarts en die bevestigde dat.

Muis mocht met een antibioticakuur weer naar huis. We moeten ook haar oren met zonnenbrandcreme gaan insmeren, want ze heeft geen pigment in de uiteinden van haar oortjes en die verbranden meteen. Als het zo doorgaat krijgt ze kanker en moeten haar oortjes eraf. Slik!

Praatjes en Liedjes!

Ons meissie heeft weer praatjes en zingt weer liedjes! Ze heeft geen koorts meer. Ze is nog wel erg moe en ziet er nogal spokerig uit. Ze heeft ook nog een heel zware hoest voor zo'n klein grietje...

Lange dag en nacht...

Leek het gisteren ochtend beter te gaan met Suus, een paar uur later ging het berg afwaarts...
Haar koorts liep op, de hoest werd erger en erger en op een gegeven moment zat ze alleen nog een beetje voor zich uit te staren op de bank. Tijd om de dokter te bellen.

Zul je net zien dat onze eigen kinderarts dinsdag middag vrij is. Toen de vervangend arts haar zag en hoorde mochten we meteen doorlopen. De arts maakte zich zorgen, maar nog niet zo erg dat ze ons direct naar het ziekenhuis wilde sturen. Met een berg medicijnen en een inhalatieapparaat mochten we het thuis aankijken. Slechter mocht het in ieder geval niet worden.

Na een lange nacht vol zorgen en piekeren (Is het nou slechter geworden of niet?) zijn we nog thuis. We zien wel weer wat de dag van vandaag brengt.

Arm meissie!

Ons Suusje is verdorie weer ziek. Ze heeft een longontsteking te pakken. Zondag al met haar naar de dokter geweest (gelukkig had onze kinderarts dienst) en die kon niet uitsluiten dat het longontsteking was, ookal had ze geen hoge koorts. Maar ja, de koorts kwam 's avonds goed opzetten en de hoest werd ook steeds erger.

Het probleem was echter dat haar maagje de antibiotica niet verdroeg en ze alles er weer uitgooide... Gisteren avond andere antibiotica gekregen en die lijkt aan te slaan.

Nou maar hopen dat ze gauw aansterkt!

Hohentwiel

het kasteel Hohentwiel

Gisteren hebben we het kasteel Hohentwiel bezocht. Dit is een van Duitsland's grote kasteelruines en staat boven op een uitgebluste vulkaantop op zo'n 30 km van de Bodensee. Door het prachtige weer hadden we een schitterend uitzicht. Het kasteel is gebouwd door Burchard de derde en is uitgegroeid tot een van de grootste burchten van Duitsland. Zo rond begin 19de eeuw hebben de troepen van Napoleon het kasteel verwoest.

De klim naar boven is behoorlijk steil (zo'n 30 minuten) en bovenop de top wordt je overdonderd door de groote van het complex. Je vraagt je constant af, hoe deden ze dit vroeger. Het kasteel is ook populair bij amateurvliegeniers. Er cirkelde continue zweef-, sport- & ultralights rond het kasteel.


Bovenop het kasteel hebben we lekker gepicknickt.

Op de parkeerplaats terugkomend werden we overvallen door zo'n tientallen Smarts. Die hadden waarschijnlijk afgesproken om met z'n allen het kasteel te bezoeken, maar daar was het parkeerterrein in ieder geval niet op berekend ..... foutje ....

slik!

Vanochtend Fabian naar de kiga gebracht en het bleek alweer boven te zijn... (mailtje was al een week oud...uhhhhh) Het was wel schrikken. Beukenbomen van een dikke 30 a 40 cm doorsnede zijn met bosjes tegelijk tegen de vlakte gegaan. Op het korte stukje (150m) bos naar het verzamelpunt lagen meerdere tot 3 meter hoge stapels hout en bomen, bomen, bomen...

De boswachter heeft het terrein laten ontdoen van grof hout en kennelijk is er van het weekend met man en macht gewerkt om het terrein weer begaanbaar te maken voor de kinderen. Wel is het uitdrukkelijk verboden om zich buiten het terrein in het bos te begeven. De kinderen mogen ook niet naar het piratenschip en het vliegtuig (2 al eens eerder omgevallen bomen) en naar de 'schep'-glij-helling naast het terrein.

Maar goed, ik denk dat er genoeg nog op te ruimen valt om de kinderen bezig te houden.

Hier gaat het langzaam vooruit. Het is een vervelend buikgriepje. Suus had gisteren nog dunne ontlasting en Fabian heeft Zaterdag nog een keer gespuugd. Ik kan ook nog niet alles eten, want veel valt als een baksteen. Maar goed. Over een paar daagjes zullen we er wel helemaal van af zijn.

storm

De avond voor ons vertrek heeft er een ware storm over Uhldingen geraasd. Windstoten tot 158kmh! De Waldkindergarten is daarbij erg getroffen (Als je de foto klikt krijg je ze groter te zien). Vooral het fotootje rechts boven is erg veelzeggend. Het laat de jagershut van de kinderen zien. De pappa's hadden hem net het weekend daarvoor opgeknapt...

Het gaat nog minstens een week duren voordat we het bos weer betreden mogen van de boswachter. Dan zal het ook nog wel even duren voordat het terrein opgeruimd genoeg is dat de kindergarten daar weer kan plaatsvinden. Tot die tijd zitten ze in het storm-uitwijk-kwartier.

Het is ook even afwachten hoe het met het feest zal gaan dat volgende maand plaatsvind.

Scheidegg

Alhoewel Mattie"s kuur in Scheidegg niet het gewenste succes had, hebben wel genoten van de mooie bergen in de Allgau. En dat allemaal op 1 uur rijden afstand van ons huis.

De bergkaas uit deze streek is erg bekend in Duitsland. Echte stinkkaas; Fabian en Mattie zijn 2 grote fans ervan. Je kan zien dat de koeien hier niet alleen gras te eten krigen .......

staartje...

De kuur heeft nog een staartje gekregen... De kinderen hadden al een buikgriepje te pakken en ik heb het nu ook. Gisteren heel de dag op bed gelegen, vandaag gaat het al iets beter, maar het weinige eten dat ik eet valt nog niet echt lekker.

Mijn kuur avontuur...

We zijn weer thuis... Ja, inderdaad, bijna 2 weken vroeger als gepland...

Ik had al na een paar dagen het idee, dat ik niet op de juiste plek zat. Het opname gesprek bij de psych duurde 15 minuten en daar kreeg ik te horen dat een op een gesprekken eigenlijk niet zo de bedoeling waren en dat ik een Burn-Out heb. Dat laatste kwam nogal hard aan. Ergens wist ik het natuurlijk wel, maar dan te horen dat het echt zo is. Als je echt behoefte had aan een gesprek kon je je bij de toegewezen psych op de lijst zetten.

Toen begon het 'kuren'. Je kreeg een schema van behandelingen en sporten. Ik had het gevoel van hot naar haar te moeten rennen. De druk en de spanning in mijn lijf liepen alleen maar op. Even rustig tot mezelf komen was er niet bij. Suus vond het verschrikkelijk in de kinderopvang en haar huid werd met de dag slechter. Maandag waren alle afspraken met de psych tm woensdag al bezet.

Maar goed, om een lang verhaal kort te maken, ik kreeg hoe langer hoe meer het gevoel, dat het voor mij niet de juiste plek was. Toen Fabian en Suus ook nog ziek werden en we 48 uur op onze kamer in quarantaine moesten, wilde ik alleen nog maar naar huis.

Nu ben ik behoorlijk moe, maar helemaal voor niks is het ook niet geweest. Ik heb het Nordic Walken 'ontdekt'. Ik was er altijd erg sceptisch over en er hangt ook al JAREN een Fokke en Sukke bij ons op de WC: Nordic 'silly' walking. Maar eigenlijk is het heerlijk.

Nu eerst eens bijkomen van dit avontuur en vollop genieten van het weer thuis zijn.

Een kuur is volgens mij erg fijn als je wat oudere kinderen hebt en geen pakketje bij je draagt uit het verleden (waarvan je de dringende behoefte hebt er van af te komen en erover te praten)

WARM!

Is het in Nederland zo rond de 22 graden, hier is het kwik inmiddels boven de 32 uitgestegen. Het enige dat je wilt doen is je opsluiten in een koel huis of lekker ergens in het water vertoeven...

Helaas, soms is het anders! Ik ben druk aan het wassen en inpakken voor mijn kuur. begin wel een beetje zenuwachtig te worden.

Daarbij komt ook nog dat ik voor het 10 jarige waldkindergartenjubileum nog wat aan het feestboek moet doen... druk druk druk!

Maar goed, de kinderen spelen vanmiddag lekker bij Andrea en morgen ochtend komt Daniel hier, dus nu heb ik even mijn handen vrij! Ga maar gauw aan het werk!

Tot over een week of 3!

PS. Over twee dagen is het hier nog maar 15 graden! Brrrrrrrrrrrrrr!

Ik ben ook een tempo!

Aldus Suus!

(ik zat nog te eten toen Fabian al de meloen wilde gaan halen, dus Tijn zei dat we in pappa en mamma's tempo eten en niet in dat van Fabian. Suus voelde zich achtergesteld denk ik...)

Kinderen mogen geen bier!

Want daar zit te veel Cola in!

...aldus Fabian

Moederdag-staartje

Ik was al lichtelijk verbaasd (teleurgesteld) dat de kinderen niks voor moederdag hadden gemaakt op school, maar er werd vrijdag gewoon een speciale moeder/ouderdag gehouden op school. De kindjes hadden een toneelstukje over een kikkerkoning en de ooievaar gemaakt. Heel erg schattig. Fabian was een kikker en zo trots als een pauw!

Ze hadden ook bloemen geplukt en een boekje gemaakt waarin de kinderen allerlei vragen hadden beantwoord. Zo was ik volgens Fabian 13 en Tijn 26. Ik wandelde graag en ruimde graag op. Tijn zag er een beetje oud uit ;))) en bouwt Raketten. We hebben helemaal krom gelegen!

Na afloop was er een kikkerbuffet met snoepkikkers, kikkertoastjes (komkommer met olijvenogen) kikkerdrill (groene Jelly-pudding) en fruitspiesjes. Alleen was Fabian zo aangevallen op de Jellypudding dat hij er buikpijn van gekregen had.

Pappa's grote lanceerdag!

Fabian was helemaal het mannetje vanochtend toen hij omringt door wel 5 klasgenootjes de 'ladder' aanwees op het fotootje van Satelliet Herschell. (Een ladder zit er waarschijnlijk helemaal niet op hahaha)

Hij legde uit dat de raket vandaag gelanceerd werd, 'und Papa wird auch abgeschossen!' Hahahahaha! Hoehoehoe!

Ik weet niet of hij echt dacht dat Pappa gelanceerd werd?!?!? We hebben hem maar even gerustgesteld dat hij gewoon op zijn werk zat en vanavond gewoon weer naar huis kwam.

Mal wieder Mainau!

Vandaag voor de tweede keer in een maand naar het bloemeneiland Mainau geweest. Vanuit Unteruhldingen met het bootje overgevaren. Waren we ruim twee weken geleden net te laat voor de tulpen en te vroeg voor de rodondendrons en de azaleas, nu stonden deze laatste twee volop in bloei.

Doordat we nu op een doordeweekse dag waren gegaan, was het ook aangenaam rustig. Kinderen hebben zich weer helemaal uitgeleefd in de speeltuin.

Suus is vanochtend al een gaatje in d'r kop gevallen op de trap, in de speeltuin heeft ze nog even een paar meer blauwe plekken en schrammen opgelopen. Wat Fabian aan voorzichtigheid te veel heeft, heeft Suus te weinig. Het is echt een enorm klauteraapje.

Fabian heeft gisteren voor de tweede keer (van 6x) paardenproject gehad. Ze gaan dan een hele ochtend naar een manege en leren alles over paarden en de verzorging en ze gaan elke keer ook rijden. Hij vind het helemaal te gek! Grappig dat hij dat rijden dan weer helemaal niet eng vindt...

Liefde op het eerste gezicht!

Het was gisteren nog geen moederdag, maar toen we op de handwerkersmarkt in de haven waren had ik een gevalletje 'liefde op het eerste gezicht'.Zeg nou zelf, Hij is toch om verliefd op te worden! We noemen hem Krullevaar.

Rust is weergekeerd in het dorp.

Eindelijk kunnen we weer normaal oversteken en is de herrie van de vele vrachtauto's voorbij. De B31, de hoofdstraat langs de Bodensee, was vanaf 9 Maart afgesloten en de omleiding liep hier dwars door het dorp. Als je op zondag ochtend naar de bakker wilde, moest je bij het stoplicht oversteken en op het knopje drukken. Dat hoeft gelukkig niet meer!

Nu kunnen we ook weer 'even' naar Überlingen. Normaal gesproken 10-15 minuten rijden, nu was het minstens een half uur.

Fabian zijn gezicht is na 2x hormoonzalf smeren weer netjes geslonken.

We hadden gisteren avond hier een noodweertje. (Alarmfase Rood) Windstoten tot 115 km/h en behoorlijk onweer. Het meeste heeft het redelijk doorstaan, alleen een paar rozen moeten even opnieuw worden aangebonden.

Ons boxertje

Arme arme Fabian ziet eruit alsof hij net om de wereldtitel geboxt heeft. Zijn hele gezichtje is gezwollen, zijn ogen half dicht... Zijn armen zijn in omvang al weer wat aan het slinken, maar vooral zijn ene arm was gisteren 2x zo dik als normaal en dat alles... om een paar muggenbulten.

Hij trekt NOOIT wat uit op school. Als je hem 's ochtends in winterkleren naar de kindergarten stuurt, omdat het 4 graden is, dan komt hij 's middags nog met zijn winterjas aan terug, ookal is het 18 graden. Alleen dinsdag niet... Toen kwam meneertje in zijn t-shirt terug en onder te muggenbulten. Nou kan hij daar niet tegen en is dus helemaal opgezwollen. We hebben van de dokter nu een zalfje met (helaas) hormonen gekregen, zodat we de zwelling wat kunnen beperken. Nu is het tenminste weer de kriebel waar hij last van heeft en niet zozeer de pijn van de zwelling.

Gisteren voor het eerst de poetsvrouw langs gehad. Het huis is nog nooit zooo schoon geweest. Wat een zegen. Alleen heet ze Aisha en heeft Suus de hele ochten oom een EISJE lopen zeuren hahahaha.

Intensief, maar erg gezellige week!

We hebben hier een intensive maar erg gezellige week achter de rug. De hele schoonfamilie was op bezoek aan de Bodensee. Helaas was het weer niet heel erg goed, maar ook weer niet zo slecht dat er niks ondernomen kon worden.

Fabian heeft ons weer doen verbazen door tijdens de rondleiding door het Pfahlbauten museum 45 minuten lang uiterst geconcentreerd te luisteren. Hij vond het uitermate interessant en sprong op toen het even over Ötzi ging. Vooral alle gereedschappen en dingen die je kunt maken die uit de natuur komen vind hij mateloos interessant.

Suus heeft met alles lekker meegehuppeld, maar is helaas weer verkouden. Ze is een dag of 4 van haar hoest af geweest en heeft nu het volgende virusje te pakken. Hopelijk komt er weer wat lekkerder weer aan en is ze er dit keer wat sneller vanaf. Haar luier-loze leventje gaat erg goed. Heel af en toe hebben we nog een ongelukje, doordat ze het vergeet of te laat gaat, maar het is erg relaxed om maar 2x per dag een luier voor het slapen aan te hoeven doen

Fruitmand van Duitsland staat in Bloei!

Het voorjaar is hier echt in volle gang. De fruitbomen staan overal vollop in bloei en in de buurt zitten meerdere ooievaarsnesten die allemaal bezet zijn. Wij hebben in de tuin een pruimenboom staan en die is nu ook een bloemenzee. Het is verder echt een verrassingstuin. Van een aantal dingen wisten we wel wat het was, zoals de frambozen en de rozen, maar veel wisten we ook niet. Mevrouw Rieke had heel veel bollen geplant en die bloeien uitbundig. We blijken ook een Sering te hebben en de Calendula komt op. Het is echt een feest!

Suzanne is weer de oude (zij het nog steeds met kuch...) Gisteren is ze naar Juf Iris geweest, zonder luier en dat is goed gegaan. Kijken of het bij juf Katrien vandaag weer zo goed gaat. Wij zijn in ieder geval heel erg trots!

Uitnodiging!

Fabian heeft zijn eerste uitnodiging gehad voor een verjaardagsfeestje. Volgens mij wordt het een heuse Grill-Party! Hij is Apetrots. Papa moest de uitnodiging wel 2x voorlezen!

Maandag is al aanstaande maandag.

Ik kan mijn kop niet UITZETTEN!

zegt Fabian nadat Papa gezegd heeft dat hij de speeltuin uit zijn hoofd moet zetten!

Beter!

Gisteren, na 2 uur slaap kwam Suus al d'r bed uit met de mededeling:

"Suusie beter. Geen oortjepijn meer!"

Maar toen na een uurtje de paracetamol uitgewerkt was, begon ze weer te huilen en was de batterij weer op.

Vandaag gaat het echter al een stuk beter met haar. Ze heeft geen pijnstilling meer nodig en ze is al weer druk aan het springen en rennen. Wel is ze nog wat moe, maar ze vindt zichzelf al een hele meid!

En dan ineens is ze ook nog zindelijk! Al bijna een jaar doet ze de grote boodschap op de wc. Wij dachten dat het een kwestie van een paar maanden zou zijn voordat ze overdag ook geen luier meer nodig had, maar we bleven wachten. Afgelopen maand had ze zelfs een ware terugslag, waarschijnlijk omdat ze het slapen in het grote bed zo spannend vond. Maar 3 dagen geleden had ze het ineens door en heeft ze netjes alles op de wc gedaan. Ze ging zelfs naar de kinderboerderij zonder luier! (Moet papa natuurlijk WEL je onderbroek naarbeneden doen als hij je op de wc zet...) We hebben haar nu ook een pakje babyluiers voor de pop beloofd!

Zielig hoopje Suus...

Onze kleine meis heeft het weer eens te pakken. Nu een dubbele oorontsteking...

Vannacht was ze heel vaak wakker en klaagde al over oorpijn. Vanochtend de nood-kinderarts opgebeld en we mochten meteen komen. Het was een ware uitputtingsslag. We moesten eerst naar Friedrichshafen (30 minuten), toen 1,5 uur op onze beurt wachten, toen medicijnen halen nog een beetje verder in Friedrichshafen en daarna weer naar huis, waar we ruim een uur over hebben gedaan... 9 uur gingen we weg, half 1 waren we pas weer thuis. Gelukkig sliep Suus telkens tussendoor.

Blijkt maar weer dat Duitsers erg snel naar een arts gaat. Op tweede Paasdag verwacht je alleen heel erg zieke kinderen bij de huisarts, maar de meesten waren lekker aan het spelen, sommigen waren wat hangerig, maar Suus was de enige die alleen bij mij aan het hangen en slapen was. Er waren zelfs mensen die toen ze hoorden dat ze meer als een uur moesten wachten, weer weg gingen.

Maar goed, Ze slaapt nu in d'r bedje en heeft de eerste dosis Antibiotica binnen. De vorige keer ging het binnen een paar uur al beter. Hopen dat de antibiotica weer zo goed haar werk doet.

"Gekke-Bekken-Trekken"

Hier is de afdeling "Gekke-Bekken-Trekken"......
Het is erg moeilijk om Suzanne stil op een foto te krijgen, maar gisteren hebben we een poging gedaan. Je ziet 't, nog niet helemaal gelukt .... Maar toch een leuke foto. De rolluiken hebben we half dicht om dat het hier zo'n mooi weer is.

AERO 2009 in Friedrichshafen

Fabian en Martijn zijn afgelopen weekend naar de AERO2009 gegaan. Dit is een vliegtuigenshow in de 'RAI' van Friedrichshafen. Omdat Friedrichshafen zo centraal gelegen ligt, is dit een ideale plaats voor dit soort exposities. Negen hallen vol met vliegtuigen, helikopters, etc

Dit leek Fabian wel een leuk vliegtuigje om naar school te gaan.

De busreis naar Friedrichshafen (zo'n 50 minuten) was ook een heel avontuur voor hem.

Oh ja, de meiden waren gaan "shoppen" ....... :)

Moe...

Trouwe lezers hebben het al gemerkt, de afgelopen tijd heb ik weinig geblogd... Al sinds begin januari zit ik niet lekker in mijn vel en ik dacht dat als de rust eenmaal was weergekeerd en we in ons nieuwe huisje zitten zal het allemaal wel beter gaan. Niet dus, het werd alleen maar erger.

Voor mij rede om naar een psycholoog te stappen en het eerste gesprek heeft een heleboel losgemaakt. Alles heeft veel met de dood van mijn moeder te maken. Ik rouw. om alles wat geweest is en wat niet geweest is. Nu ik de gevoelens enigzins durf toe te laten, voelt het alsof ik eindelijk een hele zware rugzak van me af mag zetten. Verwarrend vind ik het allemaal wel. Zo lang had ik al geen kontakt meer en het voelt aan de ene kant ook als een verlichting en dan toch komt er zoveel inmens verdriet en pijn boven...

Ik mag van de Psych een moeder-kindkuur aanvragen. 3 weken lang tot rust komen in een kuuroord, onder begleiding van artsen en psychologen en de kinderen mogen mee en worden opgevangen. De verzekering moet het nog wel goedkeuren...

Suuzje in het bos

Ook nog een foto van Suuzje

Leo

Mijn vriendje Leo is nu alweer een paar weken klaar. Hier hebben jullie nog een foto te goed!

Binnenkort ook nog een foto van Kwebbel, maar die is naar de Waldspielgruppe.

Ratje hebben?

De stagiaire op de Waldkindergarten, juf Coco had vanochtend een ratje bij zich. Wie er nog een ratje wilde. Het arme beest was eigenlijk bestemd als slangenvoer, maar de slang had met deze rat vriendschap gesloten en weigerde het beest op te eten.... uhhhhhh!

Bijna aangekomen!

Afgelopen maand was nog even behoorlijk heftig. Eindelijk zit je in je nieuwe huis en denk je rustig te kunnen genieten, maar voordat de rust ook daadwerkelijk een beetje is weergekeerd, iedereen zijn draai een beetje gevonden heeft en je bent bijgekomen van de afgelopen twee maanden...

Maar het lijkt erop dat nu alles een beetje zijn plek gevonden heeft. (Al zit ik nu nog op de boeken- en kledingkast te wachten.)

Het huis bevalt erg goed! Wat een luxe om in zo'n ruim en mooi huis te mogen wonen. We hoefden niet veel te doen, qua klussen. Heel stiekum zijn we met de paar mooie dagen de afgelopen weken al een beetje in de tuin aan het rommelen geweest.

Karneval is hier ook weer afgesloten. Blijft verbazen hoeveel en hoelang de duitsers Fasnacht vieren.

Fabian doet het lekker op de Waldkindergarten. Als je hem vraagt of het leuk was, komt er een heel opgetogen JA! uit zijn mond. Het is op het moment wel hard werken voor de waldkinder-moeders. De vorst is verjaagd en het regent af en toe, dat betekent dat de kinderen af en toe nauwelijks te herkennen zijn door de modder...

Suus heeft nog steeds een wat mindere periode. Ze had weer een stevige bronchitis te pakken. Maar over het algemeen huppelt ze ook vrolijk mee met alles en begint ook al wat Duits te brabbelen. (123 bijvoorbeeld)

Fabian en de steentijd

Fabian praat over Ötzi, de ijsman die hoog in de bergen is gevonden:




lavier = rivier.

Na 12 weken in Duitsland, begint 't al verdacht Duits te klinken.

Martijn

Buurjongetje...

Ons buurjongetje heet Sven en is 5 jaar.

Mijn broer heet, zoals de meesten van jullie weten ook Sven.

Vraagt Fabian heel wijs:

Waarom heet het buurjongetje dan geen 'Ome' Sven?

We zijn over!

We wonen nu echt in Ons nieuwe huis!

Gisteren was de grote verhuisdag. Om 8 uur zouden de mannen komen met onze spullen. Toen we om kwart voor wegreden om Fabian weg te brengen, kwam er een verhuiswagen de berg op gereden. Martijn grapte nog: daar heb je de verhuizers... Maar toen ik voorop de kabine een naamplaatje met 'Josef' zag begon het te dagen dat het misschien wel echt zo was. Ik ben uit de auto gesprogen en heb als een gek staan zwaaien en het waren Josef en Janosh, de mannen die ook alles ingepakt hebben. Ze dachten dat ze de spullen op het adres van de vakantiewoning af moesten geven.

We kwamen uiteindelijk tegelijk aan bij ons nieuwe huis en daar ging het uitpakken razend vlug. Om half twaalf stond alles in de woning en om 4 uur hadden ze zo goed als dat ging alles uitgepakt en inelkaar gezet.

Alles was al in zoverre uitgepakt dat we afgelopen nacht al hier geslapen hebben.

Het meeste is uitgepakt, maar veel dingen moeten nog hun definitieve plekje vinden. Ook moeten we nog lampjes ophangen en kleine dingetjes doen, maar het grote werk is allemaal al gedaan. Lekker hoor!

Therapeutisch poetsen...

Vanochtend redelijk vroeg naar het huis gegaan om te poetsen. Het is niet alleen fijn dat het dan allemaal lekker schoon wordt, het helpt ook om je een beetje thuis te gaan voelen in je nieuwe huis!

De schilder is vandaag ook nog de hele dag bezig en als hij het niet af krijgt gaat hij morgen nog even door... Volgens mij doet hij er wat langer over dan hij gedacht had! Ik heb de muurschilderingen wel af en het ziet er grappig uit.

Gisteren hadden we een etentje van Martijn zijn werk. Het was erg gezellig en het eten duurde wel tot half 11. Toen werd er nog koffie gedronken en wij waren om half 12 de eersten die weg gingen! Ik was te moe om nog langer te blijven. Een moeder van Fabian zijn kindergarten paste op en vanavond ga ik bij haar oppassen. Lekker geregeld!

Even pauze...

Nog 3 nachtjes slapen en dan komen onze spullen. Martijn past vandaag op de kinderen en ik ben twee muurschilderingen aan het maken en tussendoor aan het poetsen. Fabian heeft een ridderschild op de muur gekregen en Suzanne krijgt bloemen op de muur. Ondertussen is de schilder nog druk in de weer het hele huis fris wit te schilderen. Echt fantastisch hoor. Het knapt er zo van op!

Vorige week zijn we naar de fasnachtoptocht geweest. Na veel geduld (de optocht begon ruim een half uur later dan gepland en we waren vroeg voor een goede plek), kwam de hele bonte stoet voorbij. Fabian vond het op sommige momenten verschrikkelijk eng. Bij de eerste 'Hexen' die langskwamen moest hij zelfs een beetje huilen. Ze halen ook hele ontdeugende dingen uit, zoals je muts afpakken en die op het hoofd van iemand aan de andere kant van de straat zetten, of elke keer je muts over je ogen trekken. Er was zelfs een wagentje met een trechter waarmee ze normaal kerstbomen in netten pakken, maar nu werden er dames doorheen geduwd en ingepakt! Was ik even blij dat ik een kind bij me had. Maar de Hexen geven je ook snoepjes en dan kon Fabian zijn angst toch wel weer overwinnen!

Zo, de pauze zit erop, ga maar weer verder verven en poetsen.

Sleutel

Martijn is veilig teruggekeerd en gisteren hebben we de sleutel van ons nieuwe huis gekregen. Heel apart hoe het hier gaat. Geen notaris of zo, nee gewoon, overhandiging van de sleutels in het nieuwe huis. De makelaar kwam nog net even langs voor het opnemen voor de meterstanden. We hadden zelf een bewijsje meegenomen dat het geld was overgemaakt, maar als we dat niet hadden meegenomen, hadden we de sleutel ook gewoon gekregen!

Het is altijd een heel ander gevoel als het huis dan leeg is. Maandag komt de schilder. Die gaat het hele huis lekker fris wit schilderen en alle gaatjes dichtsmeren.

Vanmiddag ga ik met Fabian naar de karnevals optocht (karneval duurt hier een maand!) in Mühlhofen. De Narrenverrein daar bestaat 85 jaar. Fabian wilde Piraat zijn. Suzanne wil prinses zijn, maar die blijft vanmiddag nog even lekker thuis, want gisteren heeft ze geen slaapje gedaan, morgen doet ze er waarschijnlijk ook geen en ze is verkouden.

dagen tellen!

Nog twee nachtjes slapen en dan zit het alleen-ouderschap er voorlopig op. Respect voor alle moeders die dit vaker of zelfs altijd moeten doen. (okee, de emigratie maakt het wel een stuk zwaarder denk ik, maar toch....)


Mijn vriendje Leo krijgt langzaam wat meer vorm. Hij mist nog twee vingers, vingernagels en kleding. Ondertussen heb ik nog een muizenfamilie voor de peutergroep van de waldkindergarten gemaakt en een trui met een draak voor Fabian.

even rustiger vaarwater!

Sinds een paar dagen zijn we hier (en dan vooral met Fabian) in wat rustiger vaarwater beland. Daardoor is mijn energiepeil weer wat gestegen en kan ik de dingen weer wat makkelijker behappen. Ook het vooruitzicht dat Tijn over 'nog maar' een week weer terug is, is fijn.

Suzanne had van de week nog een erg grappige uitspraak. Ze zag een postauto rijden en riep helemaal blij:

'Mamma de PAKJESBOOT!'

Terwijl ze het zei zag ik al aan haar gezicht dat ze in de gaten had dat ze niet het juiste woord in de mond had genomen. Maar erg grappig was het wel!

zwaar...

Ik heb het hier even een beetje zwaar... Vooral met Fabian zijn gedrag. Hij is nog steeds niet de oude. Er veranderen ook nog steeds te veel dingen in zijn leventje om zijn rust weer te vinden. Verhuizen, oom en tante die er zijn en dan weer weg gaan, papa die weg is en dan weer twee dagen er is en dan wéér weg is, 'nieuwe' kleuterschool... Het uit zich vooral in NIET luisteren, nogal ruw gedrag en het niet onthouden van een aantal regels (aan tafel blijven zitten tijdens het eten en niet OVERAL aan zitten met zijn vingers).

Neem daarbij dat ik zelf ook behoorlijk moe ben de laatste weken, vooral moe van het boos worden en het aldoor herhalen, dat ik om het minste al half ontplof.

Ik had me wel ingesteld op een zware periode in het begin, maar ik heb het op het moment even helemaal gehad. Het zit ook niet mee dat Martijn nog een week extra weg is. Hij komt pas donderdag over een week weer thuis. Het is toch een redelijk eenzaam bestaan op het moment en als Suus dan ook nog een oorontsteking krijgt en op dezelfde dag Fabian van de trap af valt en met spoed naar de dokter moet, dan is iedereen toch wel erg ver weg.

ritme vinden.

Het leven begint hier sinds vandaag weer enigzins normaal te worden. Fabian heeft zijn eerste waldkindergarten-dag erop zitten en heeft het reuze naar zijn zin gehad. Hij klaagde wel dat hij niet met een paar kindjes had mogen meespelen, maar ja, voor hem is het misschien nog wel enigzins bekend terrein, maar voor de andere kinderen is het redelijk gek, een nieuw jongetje dat ook nog een gekke andere taal spreekt... Het went denk ik snel genoeg. Ondertussen floepen er weer steeds meer duitse woorden tuusendoor en vliegen de verhalen over Piratenschepen en takelwagens, bomen tjakken en andere stoere bos-taal je om de oren. We krijgen ons stoere bosmannetje binnen de kortste keren weer terug!



Het is wel vroeg dat hij moet beginnen, kwart voor acht, maar aan de andere kant is het ook fijn. Je bent om acht uur thuis, aangekleed en ontbijt achter de kiezen, klaar om met de dag te beginnen. En omdat ik hem pas om kwart voor 1 hoef op te halen is de ochtend lekker lang.

Suus gaat morgen naar juffie Iris, al was ze het liefst al vanochtend met Fabi het bos in getrokken (BRULLEN!)Hier nog een paar mooie uitspraken.

Van Suus:

'Guggetje' (Ruggetje)
'Gukguk' (Augurk) helaas zegt ze nu al agurk... Gukguk was zo leuk! Eerst was een gukguk trouwens een 'visje', want mamma ging ze toch uit de pot 'VISSEN' (je begrijpt het, ze is nogal dol op gukguks)
En een pippetje is helaas nu ook een kippetje geworden...

Van Fabian:

'Stampabiel' (afstandsbedieing)
en de 'Sorry-kong' was er ook weer even. (Entschuldigung, zie blog van 17 nov 2007)

Mag ik u voorstellen

Dit wordt Leo. Mijn eersrte vilt pop. Zijn hoofd is af, nu ben ik aan zijn lijf begonnen. Het wordt een trolachtig wezen.

rust is weergekeerd

De rust is hier weer teruggekeerd. Het was gezellig, maar nu is het ook fijn om weer even rust te hebben en wat tijd met de kinders te hebben. Al is Martijn vanochtend al weer naar Nederland vertrokken.

Suzanne is nog één dag flink ziek geweest, maar nu gaat ze weer lekker.

De kinderen hebben deze week nog vakantie. Volgende week mag Fabian dan echt beginnen op de Waldkindergarten. Hij heeft er nu wel heel veel zin in.

Martijn is zaterdag nog een dongle gaan halen. Die bleek heel goedkoop, omdata we tegelijk een internetabonnement hebben afgesloten.

De familie Bühler is deze week op skivakantie. Het zijn echt zulke aardige mensen. Ze maakten zich helemaal zorgen dat ik hier alleen met de kinderen zit...

Gelukkig nieuw jaar!

Via deze weg willen we iedereen nog een keer een gelukkig nieuw jaar wensen! Voor ons zal het een bijzonder jaar worden in onze nieuwe 'Heimat'.
We hebben het nieuwe jaar rustig ingeluid. We hadden één vuurwerk item en die hebben we om 7 uur al afgestoken, zodat Fabian en Suus het konden zien. We hebben het net tot 12 uur gered, met de top 2000 via internet.
Björn komt vandaag ook nog deze kant op, dus het wordt een gezellig begin!